Home 9 Blog 9 Rondleiding over de noordkant: van Serracozzo tot de Sartoriuskraters
Ätna Familien Wanderung für Groß und Klein, Alt und Jung

Rondleiding over de noordkant: van Serracozzo tot de Sartoriuskraters

We bezoeken een stukje paradijs aan de noordoostkant van de Etna. Naast kraters, lavastromen en grotten zien we talloze fantastische formaties die door onze geliefde Etna zijn ontstaan (als u de tocht zelf wilt meemaken, boek dan onze Etna North Tour).

Op 1740 m, bij Rifugio Citelli, basis nr. 15 van het Parco dell’Etna, komen we in een bos van beuken, dennen en Etna-berken. Aanvankelijk wordt onze tocht gekenmerkt door voortdurende ups en downs. We lopen door geulen van lavasteen, die door smeltwater zijn gladgestreken, maar ook door min of meer dichte begroeiing.

Lavatunnel des Ätna: Grot van Serracozzo

Na ongeveer 1,5 km bereiken we de Grotta di Serracozzo, gevormd uit een van de openingen van de uitbarsting van 1972. We onderzoeken wat er onder het harde vulkanische oppervlak ligt: de grot bestaat uit twee heel verschillende delen. Na een lage en smalle ingang bevinden we ons tussen hoge muren, het oppervlak glad, bijna als glas, gepolijst door de gloeiend hete lava… een verrassend en indrukwekkend gezicht.

Als we verder de grot ingaan, wordt het een tunnel van lava. Het plafond wordt steeds lager tot we niet meer rechtop kunnen staan. Het uiterlijk is volledig veranderd: de vloer is nu van slakken, het plafond is versierd met druppels afgekoelde lava, de zogenaamde hondentanden (denti di cane).

De Grotta di Serracozzo is een fantastisch voorbeeld van de ongeveer 190 lavatunnels die de Etna rijk is. Deze grotten worden tijdens een uitbarsting gevormd door de stroom van de gloeiende (tussen 700 en 1100 graden heet) en nog vloeibare lava. Terwijl de lava stroomt, koelt hij af aan de oppervlakte en wordt hij vast, waardoor een schelp of korst wordt gevormd. Binnenin behoudt de lava zijn temperatuur door deze korst en blijft stromen, soms kilometers lang, heet en vloeibaar. Zodra de uitbarsting voorbij is en er geen nieuwe lava komt, loopt de tunnel leeg. Er is een nieuwe grot gecreëerd.

Bove Valley

Terug aan de oppervlakte hervatten we het eerder beklommen pad en na ongeveer een halve kilometer stijgen bereiken we de rand van de Valle del Bove (Ossenvallei).

Een adembenemend panorama opent zich voor onze ogen: de hele vallei ligt voor ons, 35 km2, uitgehouwen in de oostkant van de vulkaan, overdekt door de lavastromen van de afgelopen 47 jaar.

We bewonderen een helling vol lavastromen die, als onwrikbare stenen tongen, getuigen van hoe de activiteit van de vulkaan dit grote, voorheen groene oppervlak in slechts een halve eeuw heeft bedekt.

Op 5 april 1971 ontwikkelden de eerste scheuren zich tot de eruptieve activiteit die de Zuidoost-Krater deed ontstaan. Eén voor één zijn de lavastromen in de Valle del Bove gestroomd en hebben ze de rijke vegetatie die de vallei bedekte, opgeslokt.

Als je goed naar het uitzicht kijkt, zie je nog steeds de vroegere structuur van de Etna, die ongeveer 8000 jaar geleden instortte en de vallei zijn vorm gaf.

Op deze plek kunt u dijken van magma bewonderen, een interessante vulkanische formatie die vooral op deze plek voorkomt, evenals enkele uitgedoofde kraters. Een andere bijzonderheid van deze vallei die in het oog springt is zeker de zogenaamde pietra cicirara (kikkererwtensteen): een steen van lava waarin ontelbare veldspaatkristallen zijn ingesloten, veel groter dan die welke tegenwoordig worden gevormd.

Onze tocht gaat verder naar Pizzi Deneri. Wir folgen noch einige Hundert Meter dem Rand des Valle del Bove bis wir die Krater von 1928 erreichen.

Een van de grootste zijkraters van de Etna: Monte Frumento delle Concazze

We verlaten de bergkam, steken de lavastroom van 1928 over en gaan richting Monte Frumento delle Concazze, op 2.150 m een van de hoogste zijkraters van de Etna, ongeveer 3.500 jaar geleden gevormd.

In tegenstelling tot wat we tot nu toe hebben gezien, heeft het lavagesteente van de kegel die voor ons oprijst een roodachtige kleur, veroorzaakt door de oxidatie van het ijzer in de lava.

Vanaf dit uitkijkpunt heb je een prachtig uitzicht op alle Sartoriuskraters, 7 kraters op een rij als een rij knopen. We genieten van het panorama, ons uitzicht reikt over de noordoostkant van de Etna tot aan de zee en zelfs tot aan Calabrië.

We lopen naar het Sartorius knoopgat en lopen langs de kraters tot we naar het zuiden afslaan om het bos van Etna-berken (een berkensoort die alleen op de Etna groeit) en de lavastroom van 1928 te bereiken. Dan keren we terug naar de Rifugio Citelli.

 

Moe maar voldaan over het indrukwekkende uitzicht en de prachtige vulkanische formaties beëindigen we onze tocht.

Tot het volgende avontuur ????

Chatte auf WhatsApp!
Scan de code